Er stond weer een themabijeenkomst op stapel en dit keer was het onderwerp Sporten. Niet direct een voor de hand liggende combinatie, MS en sporten, zou je zo denken, vaak is het vooruitzicht van languit op de bank aanlokkelijker dan je in het zweet te werken. Een reden te meer dus om te kijken wat deze middag voor nieuws zou opleveren.
Op deze mooie zaterdagmiddag (het goede weer voor een themabijeenkomst?) dus in de auto gestapt naar het nieuwe onderkomen van de bijeenkomsten, om samen met een mede MS-er in de lift tot de ontdekking te komen dat enig uitzoekwerk voor de tijd geen overbodige luxe is (lezen wil ook wel eens helpen) aangezien er op de 1e verdieping weinig activiteit te bespeuren was. Liften zijn gelukkig geduldig zodat we nog op tijd aanschoven in de kelder voor de bijeenkomst.
Na het welkomstwoord van Ria van Vilsteren werd het woord gegeven aan Hans Leutscher van NebasNsg, een moeilijke afkorting voor de Nederlandse sport organisatie voor mensen met een beperking. Hans begon zijn verhaal met een verontschuldiging voor mensen van de Kastanjehof die helaas deze middag niet aanwezig konden zijn. Zeker als het gaat om bewegen kan samenwerking met een revalidatiecentrum belangrijk zijn.
Kern van zijn verhaal was dat bewegen een belangrijke bijdrage kan leveren aan een gezond leven. Niet voor niks staat in het "handboek" voor een gezond leven (Bewegen meer, Roken niet, Alcoholverbruik matig, Voeding gezonde, Ontspanning voldoende) het zgn. Bravo-principe, het Bewegen bovenaan.
Onder bewegen wordt verstaan: bezig zijn in diverse manieren en in diverse omgevingen zoals:
bij huishoudelijke taken: huishouden, tuinieren
bij arbeidstaken: staan, lopen, tillen
in vrije tijd: recreatie, sport
als transport: fietsen naar werk, school, winkel
Wat als voldoende, qua tijd, wordt gezien is verwoord in de Nederlandse Norm Gezond Bewegen, de NNGB. Voor jongeren tot 18 jaar geldt 1 uur matig intensief bewegen als voldoende, terwijl dit voor volwassenen 0,5 uur is. In beide gevallen moet dit minstens 5 dagen per week gehaald worden, het liefst alle dagen van de week. Elke extra hoeveelheid lichaamsbeweging is meegenomen.
Hoewel dit weinig lijkt wordt deze tijd in veel gevallen niet gehaald. Zeker mensen met chronische aandoeningen zijn in alle leeftijdsgroepen minder actief dan leeftijdsgenoten in de algemene bevolking. Dit zal geen verrassing zijn, wanneer het even niet zo lekker gaat staat bewegen niet bovenaan je verlanglijstje. Uit onderzoek blijkt wel dat het positieve effect van verantwoord bewegen groot kan zijn.
In het geval van MS is het ontstaan van MS niet te voorkomen door gezond bewegen maar kan het wel een positief effect hebben op de symptomen van MS terwijl niet bewegen bij MS tot achteruitgang van het lichamelijk functioneren (vermoeidheid, spierkracht, conditie etc.) kan leiden.
De boodschap is duidelijk, maar wat kunnen we dan het beste gaan doen, behoudens de klussen in- en rondom het huis. Hiervoor is een programma ontwikkeld door een groot aantal instanties (NebasNsg, NISB, NOC*NSF, CG-raad en het ministerie van VWS), met de nadruk op sportief bewegen. Zelfs met een chronische aandoening zijn er nog een boel sporten mogelijk, zoals zwemmen, fietsen, wandelen, fitness, aerobics, yoga, tennis etc. Daarbij is het belangrijk, zeker voor mensen met MS om een aantal "spelregels" in acht te nemen:
sportief bewegen is gezond en leuk, ook voor mensen met MS
ga voldoen aan de NNGB
kies sport op basis van uw voorkeur
denk aan co-morbiditeit
waak voor oververmoeidheid en uitputting
houdt rekening met warmte
liever geen contactsporten bij verminderde coördinatie
Voor men begint met een sport kan het zinvol zijn op een sportadvies aan te vragen om te kijken welke sport het meest geschikt is, rekening houdend met de aanwezige beperkingen.
Hoe het ook kan weet de volgende spreekster duidelijk te maken. Maria Poiesz speelt in het Nederlandse zitvolleybalteam wat tijdens de Olympische Spelen van Athene zilver wist te behalen. Zij heeft zelf MS.
Aan de hand van foto's die zij gemaakt heeft in Athene vertelde zij over haar belevenissen aldaar. Zij heeft de spelen ervaren als heel indrukwekkend en een onvergetelijke ervaring.
Gezeten in oranje rolstoelen en fietsend op oranje fietsen wist de hele Nederlandse equipe het oranjegevoel erin te houden. Naarmate het toernooi vorderde werd de belangstelling vanuit de media ook steeds groter. Ook van de kant van de organisatie werd alles in het werk gesteld om de Spelen voor de gehandicapte sporter vlekkeloos te laten verlopen, getuige de grote lift die werd aangerukt om ook de rolstoelen boven op de Acropolis te krijgen.
Alle jaren van hard trainen betaalde zich uiteindelijk terug in een zilveren medaille en, misschien even belangrijk, een olijftak om haar hoofd! Dit werd daarna uitbundig gevierd in het Holland House waarna terug in Nederland de ontvangst door de Koningin en Willem-Alexander het geheel een nog trotser tintje gaf. Al deze aandacht werd allemaal ervaren als zeer oprecht.
De andere kant van de medaille is dat dit alleen mogelijk werd door alles opzij te zetten voor de sport. Het vergt letterlijk bloed, zweet en tranen om zover te komen waarbij je goed moet luisteren naar je eigen lichaam en de steun van het thuisfront onontbeerlijk is. Een bijna onmogelijke opgave met MS onder de leden dus de voldoening en trots na die tijd was daarom voor haar des te groter. Zij kan het dan ook iedereen aanraden om te gaan sporten.
Na de Olympische medaille te hebben bewonderd en bevoeld krijgt Hans Leutscher nog het woord om een plan aan te kondigen, waar ook geld voor beschikbaar is gesteld, om binnen de regio een bewegingsgroep voor mensen met MS op te zetten. Wanneer er voldoende animo voor is zal er, in samenwerking met revalidatiecentrum de Kastanjehof, een plan gemaakt worden hoe dit eruit komt te zien. Om de belangstelling te peilen gaan er inventarisatieformulieren rond waar ieder, mocht er interesse zijn, zijn of haar voorkeur kan opgeven voor een sport.
Binnenkort zal er ook bij de andere leden van de MS-vereniging geïnventariseerd worden of een dergelijke bewegingsgroep haalbaar is. Een loffelijk streven wat hopelijk kans van slagen heeft.
Hierna bedankt Ria van Vilsteren alle aanwezigen, bovenal Hans voor zijn duidelijke uitleg en Maria voor haar aanstekelijke verhaal over de Olympische Spelen, voor hun komst en handigt de gasten nog een leuke attentie over.
Alweer een geslaagde en informatieve middag welke, naar ik hoop, een boel mensen aanzet tot bewegen. Of er ook Olympische titelkandidaten tussen zullen zitten moet nog blijken, het verhaal van Maria heeft in ieder geval het enthousiasme flink aangewakkerd.
