Op zaterdagmorgen ging ik op weg naar het nieuwe ziekenhuis.
De achterkant was inderdaad niet voor scootmobielen bestemd, maar de personeelslift deed het goed. Omdat het open dag was, was er extra personeel ingezet. Zo kwam ik toch nog binnen.
Het was druk en de liften waren niet berekend op de scootmobiel als die gewoon rechtuit naar binnen reed. Met een beetje manoeuvreren lukte het toch om de liftdeur dicht te krijgen. Gelukkig houden de meeste mensen wel rekening met mensen met beperkingen.
Ook het invalidentoilet kon niet zelfstandig dichtgetrokken worden vanuit een scootmobiel. Het fenomeen van schuifdeur met een knopje is hier nog niet doorgedrongen.
Verder is de automatisering wel doorgedrongen door het verstrekken van een behandelkaart die je verwijst naar de opgegeven afdeling. Het wachten op behandeling wordt daardoor geminimaliseerd.
De verschillende patiënten kamers ogen ruim en schoon. Er was vers brood en lekkere versnaperingen (tegen betaling uiteraard). Er is een hulpmiddelenafdeling van Sensire.
Er zijn zo'n 150 vrijwilligers en er waren deze dag cliniclowns aanwezig.
Het lukte een paar kinderen om een van de balies te laten kantelen, tot schrik van de medewerkers. Dan voel ik me toch nog een beetje meer thuis in dit steriele gebouw.
Zutphen, 18 september 2010
Harry Dijkhuis