Eerst even de behandeling zelf.
Vrijdag 20 augustus moest ik om half 11 bij Private scan zijn. We waren er om 10.20 uur, maar werden meteen opgehaald voor de testen. Lopen op loopbank, een apparaat die test hoeveel kracht je nog in je armen en benen hebt en alles werd meteen op de computer geregistreerd en het lopen ook gefilmd. Daarna naar het ziekenhuis, waar ik om 12 uur moest zijn.
Dat werd een hele lange dag, werd pas om half 4 behandeld, om 5 uur klaar en mocht om 9 uur 's avonds naar huis. Ik was zo moe dat ik ook met geen mogelijkheid kan zeggen of het toen al beter ging. De behandeling zelf is vervelend maar niet pijnlijk.
De volgende dag ook nog zeer vermoeid maar voelde wel dat ik makkelijker kon opstaan.
De daarop volgende weken voelde ik iedere dag een beetje vooruitgang. Niet veel, het ging om stapjes meer.
Vorige week maandag had ik ineens een slechte dag, maar daarna weer beetjes vooruit. Voelde me goed, meer energie, echt zin om dingen te gaan doen.
Maar helaas vanaf afgelopen zondag achteruitgang en gister heb ik met Private Scan gebeld, want de achteruitgang is niet zoals wordt gezegd, 2 stapjes vooruit, 1 achteruit. Nee ik denk dat ik nu weer op hetzelfde niveau zit als voor de behandeling.
Bij Private Scan zeggen ze dat dit normaal is, mensen die begin van het jaar zijn behandeld hebben nog slechte dagen. Maar ja, ben toch wel een beetje in paniek.
Helaas heb ik dus op dit moment geen goed bericht, maar hoop over een paar weken met weer wat positiever nieuws te komen.
Marianne Bennekers