In april van dit jaar belde mijn broer: je moet even naar "één vandaag" kijken, gaat over nieuwe behandeling bij MS. Zo begon mijn kennismaking met CCSVI.
Ik dacht, het zal wel, de zoveelste. De volgende dag ben ik toch eens wat op internet gaan snuffelen, las verslagen van mensen die behandeld waren en was stom verbaasd.
Het lijkt wel te helpen !!!
Ik kwam uiteindelijk op de site van dr. Simka, Polen terecht, ben gaan mailen en 2 dagen later stond ik op de wachtlijst voor behandeling in 2012.
En toen werd het eindelijk mooi weer, begin juni, de eerste dagen lekker buiten een beetje rommelen in de tuin, maar ja, ik zit in een elektrische rolstoel dus dat gaat allemaal niet zo best! Na 10 minuten voorover hangen heb ik geen adem meer en ben moe. Dan maar boek lezen, na een paar uur ook wel gezien.
Na 3 dagen was ik nijdig over die onmacht om niet gewoon lekker bezig te zijn en ging boos naar mijn laptop, zoeken op internet naar CCSVI. Ik kwam terecht op de site van private scan. En daar zag ik: onderzoek, behandeling en geen lange wachttijden!
Ben meteen gaan bellen en toen ik ophing had ik een afspraak voor onderzoek op 30 juni.
Waarom wil ik dit nu zo graag?
Omdat ik wil weten, heb ik ook zo'n vernauwing in mijn aderen!
Het onderzoek was eigenlijk zo voorbij. Aardige mensen en er gaat de hele tijd een tolk met je mee.
En dan: ja links een stenose en behandelbaar. Ik was blij, opgelucht, voor mijn gevoel zag de toekomt er weer hoopvol uit. Op 20 augustus krijg ik de behandeling, ook weer in Dusseldorf.
En ik kijk er naar uit! Er was geen toekomst meer voor mij, alleen maar achteruitgang en het gaat hard! Met deze behandeling is er weer hoop, hoop op een beter leven. Ik ben 62 en heb niet meer de tijd om achterover te leunen tot de wetenschap alle tests hebben gedaan die zij nodig vinden voordat ze groen licht geven.
Ik geef het een kans, een kans op dat betere leven.
Uiteraard zal ik jullie na 20 augustus op de hoogte houden van mijn bevindingen.
Marianne Bennekers